Aandacht voor autonomie van de patiënt
Patiënten hulp en ondersteuning bieden om hun autonomie zo lang mogelijk te bewaren.
Fysieke beperkingen kunnen verlicht worden door behandeling en aangepast materiaal voor de mobiliteit.
Behandeling specifiek voor de ziekte (bv. radiotherapie) kan ook nuttig zijn, zelfs als de aandoening ongeneeslijk is.
Symptoombestrijding
Wanneer symptomen niet volledig onderdrukt kunnen worden (bv. bij dyspneu) is het doel van de behandeling de patiënt te helpen om een gevoel van hulpeloosheid om te zetten in een gevoel van beheersing van de symptomen.
Praktisch advies en psychologische ondersteuning zijn hierin cruciaal.
Het behandelingsschema: vereist een accurate evaluatie van de patiënt en houdt niet-medicamenteuze methodes en/of medicatie in. Beide benaderingen worden vaak gecombineerd.
Niet-medicamenteuze methodes
- Uitleg en geruststelling.
- Vermijden van factoren die de symptomen verergeren en bevordering van factoren die de symptomen verlichten.
- Correctie van biochemische anomalieën (hypercalcemie, hyponatremie,….).
- Behandeling van intercurrente aandoening (hartfalen, infectie van urinaire wegen,….).
- Identificatie en behandeling van psychosociale problemen en stoornissen (angst, depressie, delirium,…).
- Specifieke behandeling voor kanker (bv radiotherapie) die kan aangewend worden om symptomen te verlichten, zelfs bij ongeneeslijk zieke patiënten.
Medicatie
Het gebruik van medicatie bij palliatieve aandoeningen houdt 4 principes in:
- Oraal: zo mogelijk via de mond
- Op tijd: Op gepaste tijdstippen om een voortdurende onderdrukking van langdurige symptomen te verzekeren. De timing houdt rekening met de farmacologie van de medicatie en de metabole toestand (lever- en nierfuncties,…) van de patiënt.
- Individueel: De dosering moet zo aangepast worden dat ze een maximaal comfort biedt en zo weinig mogelijk schadelijke effecten heeft.
- Hou het simpel om er zo voor te zorgen dat de patiënt de juiste dosis op het juiste moment neemt.